Yokluğunun esiri oldum sensizlik ten biçare
Mecnun oldum çöllerde sevginden yoksun avare
Kalemim yazmaz oldu dilim ise dönmüyor
Sana olan hasretim yokluğunla hiç dinmiyor
Varlığınla yaşıyorum beni mahrum bırakma
Seni seven yüreğimi yokluğunla harab etme
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta