Yokluğunun esiri oldum sensizlik ten biçare
Mecnun oldum çöllerde sevginden yoksun avare
Kalemim yazmaz oldu dilim ise dönmüyor
Sana olan hasretim yokluğunla hiç dinmiyor
Varlığınla yaşıyorum beni mahrum bırakma
Seni seven yüreğimi yokluğunla harab etme
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta