Hiç istemedi canım kendimi senden sonra
Duramadım boşluğunla dolan bu evde bir başıma.
Soyunup aydınlığından, sıyrılıp yarım kalan düşlerimden güç bela
Boşuna yürüdüğüm yollardan geçip attım kendimi kıyıya,
İçimde dallanıp budaklanan, gün sayan bir çığlığa.
Zaman,
Üstüme aldığın, gününü gün eden kör bir kuma.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta