Yoksun
Alışılmış yokluklarının perde arasından
Rüzgarın geliş gidiş nöbetleri seyrinde
Sığıntılı dünya misafirliğimle bakıyorum
Griye çalmış bembeyaz boşluğuna
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




yoksun demeyeceğim...aslında varsın...ve su gibi gerçeksin...lanet olsun işte yokluğun içindeki tek gerçeksin...olsun ama...olsun...sevgiler...bahti..
Zaman kavramına ihanet ederken
Kalp atışlarımın yorgun saatleri
Ve inanışlarımın boşverlere yenikliği ile
Son bulmuyor boş çerçevedeki seni arayışlarım
yüreğinize sağlık
tebrik ve saygıyla...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta