Hep bir duvar var sırtımı yaslayacağım,
Ya da öfkemden yumruklayacağım.
Hep bir yatak var uyuyacağım,
Ya da uzanıp seni düşüneceğim.
Hep bir lamba var odayı aydınlatan,
Ya da beni karanlıkta bırakan.
Hep bir boş kağıt var yazdıkça dolan,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta