Küçük yaşta bir Yar sevdim el aldı
Bahtımla arama hep hasret girdi
Garibliği kovam dedim gitmedi
İlden ile sürdü beni yoksulluk
Ne acılar gördüm çileler ördüm
Kuyumu kazarken dostlarım gördüm
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yoksulluk insanın bir numara düşmanıdır kolay kolay terk etmez
Yerleştiği yeri bir ömür onu ezmek için geçer yinede gitmez
Tebrik ederim saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta