Yoksulluk evine kar düştü bir ikindi vakti,
Bir tokat gibi…
Yoksulluk evinde elleri üşüdü çocuğun,
Yandı kalbi annenin.
Yoksulluk evinde evin bacasından hiçlik tüttü,
Biz hiç görmedik.
Haydarpaşa garında
1941 baharında
saat on beş.
Merdivenlerin üstünde güneş
yorgunluk ve telâş
Bir adam
Devamını Oku
1941 baharında
saat on beş.
Merdivenlerin üstünde güneş
yorgunluk ve telâş
Bir adam




kenarda kalmışlardı, şaşaalı hayatlardan fırsat olmuyordu o ''yoksulluk evi''ne uğramak
duyarlı duruşunuzu saygıyla selamlıyorum
tebrik ederim...
aşk şiirlerinden kaçtıkça dinleniyor ruhum.. ne güzel yoksulluk üzerine.. Anlamak sınavları bu olsa gerek.. Yazmanın değerini vermek de..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta