Yaşamının anlamıydı o, sımsıkı tutunduğun.
İçindeki anılarda kendin olanı bulduğun.
Açlığın, berdoşluğun, mutluluğun.
Seni sen yapanlığın.
Dövünerek aradığın köşe, bucak.
Özlemlerin eksikliğiydi belki de yoksulluğun
Öylesine temiz, öylesiye çıkarsız.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta