Yoksulluk en acı dosttur insana,
Ama dosttur.
Acı soğanı,ekmeğe katık etmek,
Yeri geldiğinde,Sadece kuru ekmek....
Özledim o acı dostumu,
Çok zengin değilim ama,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Ofofff bende özlerim o günleri...Daha az paramız çerçöpten yuvamız vardı...ama şimdiden daha mutluyduk hem ve hemde daha çok umudumuz vardı...dilinize sağlık güzel dillendirdiniz.
TÜM İNSANLIĞIN YOKSULLUĞU KARDEŞTİR. VE EN ACI DOSTTUR..HİÇ AYRILMAYAN..GİTMEYEN..SADIK VE TEK..
yüreğine sağlık..güzel olmuş.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta