Benim adım yoksul sevda.
Düşmüşüm sokağın orta yerinde,
Direniyorum hayata.
Üstümden geçiyor ağır aksak yolcular
Dinmek bilmiyor sızım,gözüm hep seni arar.
Hayat kırılır avuçlarıma,
İçinden senden bir toz yığını kalkar.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çok güzel
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta