Ey insanlığımı darağacına asan kötülük
Ey sevgiyi, dostluğu, aşkı, yağmuru, güneşi parayla satın alacağını zanneden karanlık
Ey hayatı ekmek parasıyla sınırlandıran düşünce
Sabahları sımsıcak yataklarında ekmek parası diye kalkan yüzleri; ezilmişliği, yıkıntıları, fakirliği anımsatan gencecik yorgun bedenler
Ekmek parası diye avutulan gencecik bedenler dolduruyor sabah ayazının o kutsal saatlerini
Ey işçiliğin görünmez kıldığı insanlık
Yaşamı, sevgiyi, dostluğu, aşkı görünmez kılan yoksulluk
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta