Ey insanlığımı darağacına asan kötülük
Ey sevgiyi, dostluğu, aşkı, yağmuru, güneşi parayla satın alacağını zanneden karanlık
Ey hayatı ekmek parasıyla sınırlandıran düşünce
Sabahları sımsıcak yataklarında ekmek parası diye kalkan yüzleri; ezilmişliği, yıkıntıları, fakirliği anımsatan gencecik yorgun bedenler
Ekmek parası diye avutulan gencecik bedenler dolduruyor sabah ayazının o kutsal saatlerini
Ey işçiliğin görünmez kıldığı insanlık
Yaşamı, sevgiyi, dostluğu, aşkı görünmez kılan yoksulluk
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta