Bir sonbahar günüydü,
Ağaçlar dökmüştü yapraklarını
Benim gibi çıplak yalnızlığın koynunda
Çaresiz umutları sönmüş;
Kan ağlıyor bütün günün ardında
Geceler tutkun,geceler vurgundur bana
Bırakmıyor perişan yakamı...
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta