Gönlümün bacasından duman tütmüyor
Bir kıvılcım bile yok közüne yoksul
Közü kül olmuş gönlüm sözüne yoksul
Kül olmazdım yıkılmazdı gönlüm yüzüne yoksul
Hasretrini içimdeki ateşe döktüm
Gönlüm bugünde yarında ebedi sensiz
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta