Muhtaçtır bir kuru ekmeğe;
Kimse karşılık vermez emeğine.
İşte yokluk böyledir;
boğazları kıldan incedir.
Ama biz ki bilmeyiz yolkuğu;
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir çok hoşuma gitti
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta