‘Yokluk nedir?’ dedim usta,
Burnuna düşen gözlüklerinin üstünden baktı yüzüme,
‘Gök yok, deniz yok, tebessüm yok, şiir bile yok bazen’,
Bir daha baktı ‘e başka?’ der gibi,
Saydım durdum da ‘umut yok’ diyemedim bir türlü.
Sonra bir kalem alıp eline bulutlar çizdi,
Dağlar, uçan kuşlar, bir de deniz çizdi,
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta