‘Yokluk nedir?’ dedim usta,
Burnuna düşen gözlüklerinin üstünden baktı yüzüme,
‘Gök yok, deniz yok, tebessüm yok, şiir bile yok bazen’,
Bir daha baktı ‘e başka?’ der gibi,
Saydım durdum da ‘umut yok’ diyemedim bir türlü.
Sonra bir kalem alıp eline bulutlar çizdi,
Dağlar, uçan kuşlar, bir de deniz çizdi,
... ve nihayet gelip çattı
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi
Devamını Oku
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta