Yokluk Feneri Şiiri - Selim Bayrak

Her yer kepenk kapatmış sanki
Kalan birkaç dükkan da
Hiç gereği yokken
Son hazırlığını yapıyor
Herkes bir köşeye çekilmiş
Zihninde geçmişin sayfalarını karıştırıyor
Sevenler mumlarını yakmış
Küsler gitmeden barışıyor
Durmuş tüm arabalar
Gemiler trenler uçaklar
Sokaklarda yaprak kıpırdamıyor
Kimse koşturmuyor bir yere
Tüm doğa tüm canlılar
Kendi içine kapanıyor
Güneş gıpgiri
Ay toz olmuş
Usulca Dünyaya yağıyor
Dünya kendi etrafında
Son turunu atıyor
Herkesin bir anısı var
Koymuş kadehine
Çakır keyf yudumluyor
Selimin kalbinde
Koskoca bir kainat
Sanki hiçbir şey yaşanmamış gibi
Son nefesine hazırlanıyor
Herkes herşey gidiyor
Yeni bir aleme
Selim
Tozlu bir geçmişin
Hiç doğmamış bir güneşin
Bekçisi olarak
Hiçliğin girdabında
Gölgeler dolusu bir destanı
Kainatın tüm kopyasını
Bir elbise gibi üzerine giyiyor
Sonsuz bir boşlukta bile
Hiç solmayacak aşkının hissiyatını
Ruhunun en derinine kazıyor
Renksiz bir varoluşun ortasında bile
Kalbi kıpkırmızı atıyor
Herkesler Herşeyler gitse bile
Peri Kızının Işığı ona miras kalıyor
Tek bir yaşam belirtisi olmayan
Bir boşluğun ortasında
Aşkın hasretin renginde alev alev
Yokluk feneri gibi yanıyor...

💖🌈❄

22.12.2025 / Düzce