Yokluk el etek açtırır,
Ayakları dolaştırır,
Hep muhannete koşturur,
Sabır bizim taşımızdır.
Çatlamayan başımızdır.
Gurbet eller mesken olur,
Eşin, dostun küskün olur,
Bir de adın miskin olur,
Acı pişen aşımızdır.
Yere düşen başımızdır.
Kimi ölüm öldürecek,
Görsen sanki ölmeyecek,
Onlar da hesap verecek,
Umudumuz aşımızdır.
Hak yolunda başımızdır.
Darlandıkça dara düştük,
Dost elinden zora düştük,
Bu dünyada kora düştük,
İnşaallah bu da geçer.
Ölüm bizim arşımızdır.
Kayıt Tarihi : 7.10.2010 17:40:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!