ben aşkı bir üveyikten satın aldım,yaşım onaltı
o zamanlar bakır rengindeydi dağlar
daha şıvan düşmemişti böğrüme
daha deli deli esmemişti ruzigar
kalbim acıya düşmemişti
sanırdım bütün ırmaklardan koşacaktım
Devamını Oku
o zamanlar bakır rengindeydi dağlar
daha şıvan düşmemişti böğrüme
daha deli deli esmemişti ruzigar
kalbim acıya düşmemişti
sanırdım bütün ırmaklardan koşacaktım
Eğer fokluğu metafiziksel anlamda kastediyorsanız ne mutlu Yok fiziksel bağlamdaysa İnsan bilimi incele Pisikolojik bağlamda insan var oluş kaygısında kendi beynini yer bence yaradılış gayesine yönelmek en iyisi...
Benim gibi maddesel yokluğa düşmede ne edersen et başarılı bir çalışma ilhamın bol olsun saygılar
Evet işte asıl mesele budur..
Bu yokluğu nasıl yok edeceğiz..
Varolunan anları çoğaltarak..
Peki gerçekten var olmak mümkün mü..
Yoksa var olduğumuzu sandığımız anlarda bile hep kendimizi mi kandırıyoruz..Hayat bir yanılsama mı,yoksa bir sanrı mı..
insan denen meçhul
çırpınıp duruyor var olmak için
kendi kurduğu darağacının gölgesinde...
Derin ,güzel ve başarılı bir şiir..tebrikler...
Bazen insan elinde olmadan böyle düşüncelere kapılabiliyor... kutlarım, güzel...
düşündürücü nefis bir çalışma..
kutlarım...
nihislist nietzsche bu şiiri okuması isterdim...
tebrikler..
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta