Çınarın gövdesine yaslanmış
Seyrek dallarından sızan gün ışığı
Süzülüp bulutların beyaz örtüsünden
Yüzüne vurmuş…
Ey toprağı yediveren gülleriyle bezeyen
Göğü ağır kurşunla bir eden
Bir bakışıyla öldürüp
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta