Kışta unutulmuş bir çiçek gibiyim yokluğunda
Güneş sönmüş dünya gibi karanlığım
gülen bir mutsuzum sensiz
Bırakıp terkedilmiş evler gibi harabeyim
Bir çocuk gibi muhtacım sanki
Belki de kalabalık bir şehre benziyorumdur
bel ki de dalgalı bir denizde ki sandalımdır
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta