ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Anne, hüzün bulutları birikti yokluğunda,
Damla damla kor düştü yüreğime semadan.
Kanatı yanık kuşlar üşüştü canevime,
Mavi yandı bütün umutları sardı hicran.
Keskin ayazlara mahkum oldu sensiz gecem,
Karanlıklar girdabına sürüklendi düşler,
Vurgun seherlere bican vardı gözlerim,
Heyulalar diyarına göçtü mübeşşirler.
Meçhul gölgeler serildi gurbet yollarına,
Meyus viranelerde canhıraş sabahladım.
Mecruh kelebekler kondu sevda dallarına,
Musalla taşını öptüm de, kaç kez kanadım.
Cevherimi yitirdim, kapkara bir taş oldum,
Çehreme zamane rüzgarları çıban saçtı.
Cemalinden yoksun, kör aydınlığa vuruldum.
Çirkin halim aynalardan aynalara kaçtı.
Arafta kalmışım, gül ellerin nerde anne,
Göster bir yol, çıkmazlar içinde kaybolmuşum.
Ağıtlar çarkında dilim bu şehirde anne,
Al beni koynuna, karayazgımda solmuşum
içim acıyarak okudum ....
fazla yorum yapamıyorum ...çok güzel
müzeyyen başkır
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta