Yokluğuna Fasfakirim Şiiri - Sevgi Gül İ ...

Gece, siyah kedim
Kucağıma aldım, uykuya sevmekteyim
Hüzne, kalbi tırmalıyor, hatıraları kanatıyor
Uykusuz dünleri hatırlatıyor
Gözlerim, baş yastığıma çiseliyor
Şiire harfler ekiyor

Gece, yaramaz kedim
Dizemin dibine uykuya geçmeyenim
Sinirlendim, sahibine mi benzedin dedim
Işıkları açtım, dışarıya kovaladım
Gözleri fener
Bilmem, fenerini ne zaman söndürecek

Zehir gibi çay demledim, hüznü ekledim
Acı, acının çivisini söker mi
Resmini astığım çivi, kalbimi deldi
Kalbin odaları kan gölüne döndü
Resim hasret giderir mi hiç
Görme isteğim içimde dört döndü

Ellerim cebimde balkona geçtim
''Kefenin cebi yok'' bilirim
Dünya meteliğim, tekmeyi geçirdim
Kendimi yarına hapsedecek değilim
Öle öle bunu öğrendim
Şu kayıp giden yıldız benim

Bir tek yokluğuna fasfakirim
Köşebaşlarında varlığına dilenciyim
İki dünya ayrılık çaresizliğim
Bayram geliyor, elleri şeker getirsin
Dünyalar benim bileceğim
Canın kapısını açtım, beklemedeyim

Gece, yağmur yemiş kedim
Islak yüzümü, yüzüne eşleştirdim
Dönüp gözlerini öptüm, iç çektim
Kaleme doldurduğum şiir içtiğim tütün
Ciğere kül döktüm
Şu bulutlar ucu yanık mektubum

Yıldız saçlarımı yıldızlara astım
Uykusuzluğa düğüm attım
Rüzgarla ıslık çalmaktayım
Gece kedimi miyavlatmaktayım
Sabaha sesini duyurmaktayım
Vuslata sesimi duyurmaya kanmaktayım...