akşam dökülüyor gözlerimin saçağından
göksu misali yıldır yıldır yakamoz oynaşması...
sensizlik kağıt kesiği sanki
kapanmaz yaralara tuz misali göz yaşı...
masada sen artığı bir fincan acı kahve telvesi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




güzel şiirdi kutluyorum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta