Yokluğun belimi büktü,
Bir fırtına gibi esti geçti varlığın,
Ve ardında devrilmiş ağaçlar bıraktı.
Köklerim toprağa tutunsa da,
Dallarım artık gökyüzüne uzanmıyor.
Sensiz zaman bir kambur gibi oturdu sırtıma,
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta