Yokluğun Ayazı Şiiri - Sadık Kocabaş

YOKLUĞUN AYAZI:
Güneş doğar ama ısıtmaz bizi,
Dertler sarmış yine her bir yanımızı,
Sofrada ekmeksiz koyduk genzimizi,
Gerçeği derinden, sezmeye başladım.

Hayat terazisi dengeden şaşmış,
Fakir fukaranın sabrı da taşmış,
Keder yollara bir gölge gibi düşmüş,
Hakk'ın kapısını, gözlemeye başladım.

Doluya koysam da almaz bir türlü,
Boşta kalsa derdim bin bir türlü,
Dünya dedikleri ne kadar kirli,
Bütün bağlarımı, çözmeye başladım.

Gönül bir ummandır, hırs ise engel,
Yolcuya yaraşmaz dünyaya çengel,
Sessizce içimden yükselir bu tel,
𝒦𝒶𝓁𝑒𝓂𝓈𝒾𝓏 Ş𝒶𝒾𝓇,
Özüme bir destan, yazmaya başladım