Sanki Nazım Hikmet in günlerini yaşıyorum. Zindan dan Mehmed’e mektupları yazar misali.
Dünya bana zindan oldu ondan mı.
Ne sana kendimi acındıracak bir kelime yazarım ne de sığınacak bir liman olduğunu bu amansız fırtınanın uzağında.
Tüm çabalarım fırtınayı uzaklaştırıp pırıl pırıl bir güneşin aydınlattığı bir limanda tekrar gözlerine bakıp seni sevdiğimi gözlerimden okuma imkanını sana verebilmektir.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta