sen
rügarda salanan yaprak gibi hafif
henüz açmamış çiçek kadar
ağırsın içimde
sözün yok
gözün yok
dokunuşun yok
ama
yokluğun
varlığından daha büyük
yer edinmiş kalbimde
ne bir vaat verdin
ne bir söz
ne bir yarın
yine de
her sabah
aynı saatte
aynı boşlukla uyanıyorum uğruna
Belkide sevda denilen
böyle bir şey işte
elinde hiçbir şey yokken
Olmayanı
kaybetmekten korkmak
mesakin-03/02/202
Me SakinKayıt Tarihi : 3.2.2026 17:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!