Yokluğun Şiiri - Yorumlar

Yokluğunun denizinde taş sektirirken yalnızlığım..
Ömrünü ateşe vermiş bir martı çığlığıyla irkiliyor poseiodon 'un maviş kızı...
Sahil kör bir cellat gibi öldürüyor maviliğin ağzı köpüren çocuklarını...
Tan yeri ağartırken filtresiz düşlerimi.
Eğilip kaldırmaya üşeniyor artık ömrüm yorgun düşen gölgemi..
Aşkı anlatmıyor dante'nin İlyada'sı ya da bin bir gece masalları.
Ve kokunu getirmiyor artık lodos'un ürkek beyaz atlıları.