Bir yerde birikmiş sözlerim yok.
Kimsenin yolunda kaybolmuşluğum da.
Hep kendimde zannediyorum kendimi.
Dinlemek güzel beni, sözlerimin boşluğunda...
Batan gemide, düşen uçakta olmaktı,
Kırgın kaderimizin payına düşen.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta