Beni en çok kahreden yokluğun değil,
Bu umutsuzluğun bu acının sonu yok olmayacakta.
Her geçen günün ardından,sensizliğe alışırımderken,
Sensizlik bir hançer gibi bağrıma batıyor.
Çığlıkçığlığa haykırıyorum karanlığa
Kimseler bilmiyor,duymuyor,anlamıyor.
En büyük depremlerle sarsılırken yüreğim,
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta