Türküler yakıyorum yokluğuma binlerce inat dolusu kahırla
Hoyrat zamanlarda anlık kıvılcımlarla çarpıyorlar yüreğime bir tokat gibi bozlak bozlak...
Ne ısınıyor nede acıyorum!
Geçip gidiyorlar önümden dumansız yalan yangınlar...
Yine de üstüme üstüme geliyor sahte gerçekler..
Üşüyorum, donuyorum.
Bu mu olacaktı! benim sonum....!
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta