Türküler yakıyorum yokluğuma binlerce inat dolusu kahırla
Hoyrat zamanlarda anlık kıvılcımlarla çarpıyorlar yüreğime bir tokat gibi bozlak bozlak...
Ne ısınıyor nede acıyorum!
Geçip gidiyorlar önümden dumansız yalan yangınlar...
Yine de üstüme üstüme geliyor sahte gerçekler..
Üşüyorum, donuyorum.
Bu mu olacaktı! benim sonum....!
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta