Sen yoksun ya yanımda,
O çok sevdiğim İstanbul bile
Yer çekimine yenik düşen bir kuş kadar çaresiz boyun eğişlerde...
Hani yoksun ya sen burada,
Bütün yazlar kış, bütün kışlar kurak,
Gök yüzünü kapamış kara bir peçeyle, tüm bulutlar yerde...
Yoksun ya sen,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta