Yok yere türedi bu şiir Şiiri - Cesi Arv ...

Oysa bi gülerim,
şafak
gözlerimde
belirir.

Mesele,
o insan
senin olmadığını
göstermekte.

Üstüne
her şey
çok yakışırdı;
en çok da
insanlık,
mesela.

Yoklukta
yaşıyoruz,
yok olmak için.

Her geçen gün
ölümün ağırlığı
omuzlarımda
yükseliyor.

Hafiflemek için
ölümün gelmesi
gerekiyor;
o bile
en az insanoğlu kadar
kötü,
gelmek bilmiyor.

Yaşam niçin,
ne yapmalıyız?

Keyif almadan,
acı ve keder hissederek
yaşamak mı,
ölümden iyi?

İnsanların
yaşattıkları mı
daha iyi?

Yada ne bileyim,
çevresindekileri
mutlu yapınca
düzelecek mi
bu şeytan?

Yeterince
bencilce
bu şeytan,
yada insan.

Ama var olmak da,
yok olmak da
bir şey ifade etmiyor
bizim gibiler için.

Kurtuluşun bileti
esarette
gizli.

Türedim
bir kedi gibi,
yok yere.