Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sami'nin elinden, kalem'i düşmez,
Bu halime sebeb, kimseler bilmez,
Çileli doğmuşum, yüzüm hiç gülmez,
Mutluluk beklentim, artık yok şimdi.
hayat devem ediyor değerli dostum...
kabul edrsen yüreğimin içinde taşıdığım sami abimin dostluğunu yaşatan bir kardeşin var şimdi.
saygılarımla muteşem olmuş .
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta