Dibinimi kokladın da,
Kelek çıkmasın bu dünya.
Şemsiye mi tuttun başına da,
Kar yağmasın, o güvendiğin dağa...
Biter mi bu alemde yanılgı, çelişki...
Yalan olur hakikatın da, düşer haraç mezat pazara...
Unut, inandıklarını unut,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta