Ziya-ı sermediyyet kızıldı oysaki
Zilal-i adem zerrat kadar acı vermeyecek
Zeval çünkü, kaybolur benliğim
Zair cüda simdi sözler yar-i kadim
Yekpare olan sözler de simdi viranedir
Yad-ı besim vecd'i unutmayacagım
Şi' r-i sema-zemin mumlarla dolu simdi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta