Ziya-ı sermediyyet kızıldı oysaki
Zilal-i adem zerrat kadar acı vermeyecek
Zeval çünkü, kaybolur benliğim
Zair cüda simdi sözler yar-i kadim
Yekpare olan sözler de simdi viranedir
Yad-ı besim vecd'i unutmayacagım
Şi' r-i sema-zemin mumlarla dolu simdi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ŞAİRE HANIM MERHABA GEÇDE OLSA SAYFANIZA GİRİP ŞİİRLERİNİZE BAKTIM.BE NİM BİLİMSEL KATKI YAPMAM İMKANSIZ BİLMEDİĞİM HUSUSLARDA YANLIŞ BİLGİ İLE VEBAL ALMAM SELAM VE SAYGILAR SUNARIM
Bir harfle ancak bu kadar oynanır,tebrikler şair...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta