Yokuş yukarı çıktığım yolu yürümeyi bırakıp..
Ciğerlerim rüzgarda tuzla buz olana kadar koşmak istedim..Derimden kemiklerime kadar.. Erimeyi ve daha fazla acı çekmeyi istedim..Kalbim atmaktan patlayıncaya kadar koşmak istedim.. Ayaklarımın altı kan toplayıncaya kadar..
Üzüntümden ağlamayı unutuncaya dek..
Sonu görünmeyen yolu ayaklarım eriyene dek..
Koşmak ve yok olmak istedim...
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta