bir sen yaratıyorum gidişini izliyorum sigara dumanımda
bir sen diyorum ah olsan keşke sevmeyişini bile sevebilirdim.
dudak kıvrımlarına kadar çiziyorum göz kapaklarıma.
kahvemin son yudumuna damlıyor sanırım gözyaşlarım
ben sanırım olmayışını bile özlüyorum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta