Yok Mürşid Şiiri - Abdulvehap Hazar 3

Toplum bugün cahillerden çekiyor
Yok efendim, bu devirde yok mürşid
Hem âlim ulemayı neye göre biçiyor
Yok efendim, bu devirde yok mürşid

Sen Allah’ı buldun da kim elçi oldu
Gerçekler ortadayken hevasına uydu
Nefsinin arzuları tuzaklar mı kurdu
Yok efendim, bu devirde yok mürşid

Mertebeler çıkmanın yolları çile dolu
Her asırda bulunur Allah’ın sevgili kulu
Hak Teâlâ katında çok kibar, tevazulu
Yok efendim, bu devirde yok mürşid

Şeytan her taraftan farklı yaklaşır
Düşman ile hemhâl olup tokalaşır
Kalplere ilham değil, fitne bulaşır
Yok efendim, bu devirde yok mürşid

Övünmek mi gerekiyor hâlinden
Ne kelimeler dökülüyor dilinden
Bahsediyorlar ledün ilminden
Yok efendim, bu devirde yok mürşid

Tek başına kalanı kurtlar kapar
Hiçbir şey olmasa da nefsine tapar
Eninde sonunda doğru yoldan sapar
Yok efendim, bu devirde yok mürşid

Peygamber Efendimizi temsil ederler
Sünnetinden şaşılmaz, izinde giderler
Bak, sözünü geri al, hem fena ödetirler
Yok efendim, bu devirde yok mürşid

“Gel tövbeye” demenin neresidir kötü
Sana gelen evhamların ekseriyeti dürtü
Her kim bu kapıya geldi, nefsini küçülttü
Yok efendim, bu devirde yok mürşid

A Vehap, sen düşme sakın bataklığa
Sonra zehir dolduran olur bardağa
Neymiş, uydurmakmış yeni çağa
Yok efendim, bu devirde yok mürşid