Düşünen, genç bir Nesil büyüyordu.
bilgiye, bağımsızlığa, özgürlüğe susamış.
Ülkesinin, makus talihini yenecek,
Atatürk’ün gösterdiği hedefe, hızla ulaşacaktı.
resmi gördü uyanık, sinsi canavar,
emperyalist dünya.
içten içe yürüttü planlarını,
zamanın gizemli sessizliğinde.
65’li yıllar;
kardeş kavgasının başlangıç yılları.
gençlik üzerine oynanan çirkin oyunun,
planları tamamlanmıştı.
her birine uygun, renk, renk kefenler biçilirken,
oyuncular aynı evin çocukları,
oynatanlar, başka mahalle uşaklarıydı.
oyun iyisinden oynandı.
hem de gereğinden fazla heyecanlı, kanlı ve aşağılıktı.
taşlar yerine oturmuş,
avcı tuzağını iyi kurmuştu.
ülkücüler, solcular, Sünni ve aleviler,
aynı Millet’in çocukları,
aynı dinin mensupları, birbirini kırarken,
kimileri saklanmış,
vakit geldiği an, meydanlara çıkarmak için,
hazırlık yapılmıştı.
12 Eylül;
gizliden gizliye planlanmış bu oyun,
sunuldu halkımıza, dediler selam durun.
gerçekleri göremeden, yanıldı insanımız,
emperyalizme esir kaldı,
mutlu yarınlarımız.
İstanbul’da solcu gençlik, Ankara’da sağcı gençlik,
Diyarbakır’da Kürt gençlik,
linç edildi, acımasız yöntemle.
en iyisinden işkenceler,
yaşı büyütülüp idam edilenler,
sorgusuz sualsiz, yıllarını verenler.
fişlenenler,
işini, eşini, evladını kaybedenler.
en kötüsü;
insanlığından tiksinenler…
mücadeleci bir Nesil tüketilmiş,
düşünen ve sorgulayan beyinler yok edilmiş,
kan, gözyaşı, ıstırap bu Nesil’e fazlasıyla ödetilmişti.
kendi insanına,
kendi gencine,
kendi geleceğine,
bu yapılanları, sinsice hazmettiren mihraklar,
ve uşakları:
Türk Milleti’nin tarihini bilmeyenler!
bize ahmak, aptal, barbar diyenler,
bizi tembel, uyuşuk, göçebe görenler…
biliniz ki;
Biz her şeyden önce:
BAĞIMSIZLIĞA AŞIĞIZ
bunun için çok bedel ödedik,
ödemeye de hazır Millet’iz.
atalarımız, öğütlerini kayalara yazdılarsa,
biz yapılanları sayfalara yazdık,
beyinlere kazıdık.
ne Çuval’ı, ne Bosna’yı, ne Irak’ı ne Kıbrıs’ı,
Türk ve Küt’leri birbirlerine kıydıranları:
ASLA UNUTMAYACAĞIZ
çünkü bizler, asil bir Millet’in çocuklarıyız.
canımız Vatan, aşımız Vatan, kanımız Vatan,
ülkümüz Vatan.
türkümüz, düğünümüz, aşkımız Vatan.
bizler Vatan için ölmesini bildik,
can verdik, can aldık.
Allah’ın emri dedik, insanı gönülden sevdik.
zulme direndik,
sonsuza dek direnmeyi, Ata’mızdan öğrendik.
Mehmet Macit
12.04.2010
(12 Eylül 1980 Türk Gençliğinin dramıdır)
Kayıt Tarihi : 13.4.2010 21:52:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Ben yaşadım.Milletim bir daha yaşamasın.

sag ve sol farketmez ]lkemin insaniydi ,nce boldurdu sonra kiskirtti arkadan gelenler bu siirde yazildigi gibi.....
ve ulkem hep geriledi her darbeden sonra...yazik
kim vuracak utanclari
TÜM YORUMLAR (2)