Kendince bir yol çizersin…
Bir isim koyarsın tam ortasına…
İsmin yerini düşünmeden sallarsın ufaktan başını…
Sevgiden sevilmeyi beklersin!
Sevilen kim olduğunu düşünmezsin.
Garip bir kuşa tutulursun, kafan bunalır, kalbin anılır.
Sevmek dersin,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta