Her gün günah deryasına batarsın,
Buda yetmez birde çalım satarsın,
Tembelliği, nimet sanıp yatarsın,
Bu halinle, sana felah yok derim.
Yemek içmek, sanki bir tek vazifen,
Bak semadan hükmediyor, ilmi fen,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




evet yok sevgili kardeşim. Lakin her şey onun hizmetcisi o da ağa, birileri hep versin istiyor. çalışmayana bu dünyada olsa bile ebedi alemde felah yok. selam ve sevgilerimle
Şiirinizi
begeniyle okudum
Bu şiir ile ilgili 22 tane yorum bulunmakta