Gizledim gönlüme konan ateşi
El sürdükçe, sana yaram, yok dedim
Sorma içimdeki yanan ateşi
El sordukça,yarla aram, yok dedim
Anılar dizilmiş ardı ardına
Bomboş hayatımın vardım farkına
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Muhterem üstadım bu şiirde herşey varda çare yok,çok akıcı gerçekden beğeni ile okudum.
Tam puanla kutlar saygılar ve sağlıklı uzun ömür dilerim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta