Yok be içim,
sana gözümden fayda
elim soğuk, tenim alışık bu rezil kimsesizliğe.
Gitmem, seni öksüzlüğe terk edip
geleceksen! Benimle... Çürüyeceksen! İşte! Onu bilmem.
O benide aşar, senide...
Aşikâr olmayı ne çok istedin, ne çok sustun!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta