YOK AĞLAYANIM
Gittin vicdan azabından, eriyor ruhum
Biliyorum ben suçluyum, inan yorgunum
Sonu hüsran bir savaşın, ortasındayım
Resimlere bakıp bakıp, avunuyorum…
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta