İçimde biriken milyarca damlacık,
Ekru bir bulut olup yerleşti gözlerime
Yoğunluğu yokluğundan ibaret.
Ulaşılabilir bir yerde bıraktım damlalarımı,
İçimde bir abdal diyor ki; sabret...
Toprak altından kalkıp,
Yerden göğe haklı sevme sebepleriyle,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




tebrikler kutlarım sevgi ve saygılarımla ilhamınız bol olsun
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta