Yüklemişim sırtıma, hayatın çilesini,
Gidiyorum meçhule,halimi soranım yok.
Yeni bir başlangıca, bir hayata doğarken,
O gül yüzlümden başka, hiç bir şefaatçi yok...
17.04.2007
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




sefaatciniz daim olsun, dost.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta